شد به محاربه با صاحب زنج و مبتلا شد به طايفه صفّاريه و فرصتى براى او نشد به شرحى كه در تواريخ مسطور است . بعد از او ، چون معتضد با آل ابوطالب احسان مىكرد ، لهذا در زمان او فتنه‌ها تسكين يافت و مملكت بر او صافى شد و او را سفّاح ثانى و مجدّد سلطنت و مملكت بنى العباس گفتند ؛ « 1 » چنانچه در 23 ربيع الثانى به آن اشاره شد . شب نوزدهم نمازش چهار ركعت است ، به حمد و پانزده مرتبه آية الكرسى و يازده مرتبه توحيد . « 2 » روز نوزدهم در اين روز ، سنهء 930 ، به قول شيخ بهائى : وفات كرد سلطان اعظم ، حامى حوزه ايمان ، مروّج مذهب جعفرى ، شاه اسماعيل موسوى صفوى . تاريخ وفاتش « طابَ مَضْجَعُه » است و ولادتش در 25 اين ماه ، سنهء 892 بوده و ابتداء سلطنت او ، سنهء 906 است ، و تاريخ آن به عربى « مَذهَبُنا حَقّ » و به فارسى « شمشير ائمّه » است . « 3 » فقير گويد كه در روز نهم دانستى كه سلاطين صفويه ده نفر بودند و اوّل ايشان همين شاه اسماعيل بوده و قريب دويست و بيست سال سلطنت كردند و ترويج دين شيعه و مذهب جعفرى نمودند و معروف است كه :

--> ( 1 ) . سير أعلام النبلاء ، ج 13 ، ص 467 ، ش 230 . ( 2 ) . مصباح كفعمى ، ج 2 ، ص 613 ، فصل 43 ( اعمال رجب ) . ( 3 ) . توضيح المقاصد ، ص 18 .